Alexander voor de klas
Plannen en organiseren is een vaardigheid, om precies te zijn een executieve vaardigheid. Niet iedereen heeft deze executieve vaardigheid even goed ontwikkeld. Je hersenen zijn gebouwd om de hersenverbindingen die vaak worden gebruikt sterker te maken en verbindingen die minder vaak of niet worden gebruikt te verwaarlozen.
In deel 1 van deze reeks hebben we ontdekt dat ADHD, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, niet iets is van de 21e eeuw. Het is al beschreven door artsen en wetenschappers in de 18e eeuw. In deel 2 heb ik laten zien dat ADHD echt is, de algemene definities beschreven en de impact op de executieve functies benoemd en factoren die buiten genetische aanleg een rol kunnen spelen in de ontwikkeling en openbaring van ADHD en de mate van beperkingen op gedrag en prestaties.
In dit derde deel kijken we naar de officiële diagnostische symptomen en de beperkingen op gedrag en prestaties. We kijken ook naar andere condities en stoornissen die vaak tegelijkertijd met ADHD kunnen voorkomen.
In deel 1 van deze reeks kwam een deel van de bekende kenmerken (meestal negatief beoordeeld door omgeving) al naar voren. De vraag werd gesteld of ADHD wel “echt” is, of een pseudo-aandoening van deze moderne tijd. In dit deel neem ik je mee naar de wetenschappelijke kenmerken van ADHD en factoren die mogelijk bijdragen tot de ontwikkeling van ADHD.
Stuiterbal, rondrennen, niet stil kunnen zitten, frunniken aan alles wat los en vast zit, “slecht luisteren”, kop er niet bij kunnen houden op school of werk, slecht gevoel voor tijd, snel afgeleid door andere dingen in de omgeving, etc, etc, etc.
Dit zijn allemaal kenmerken die ouders, mensen in het onderwijs maar ook mensen op de werkvloer wel in meer of mindere mate herkennen. Zonder diagnose wordt er snel geroepen dat iemand een ADHDer is. Daarmee is het stempeltje gezet en de ADHDer zelf verklaard en buiten de groep gezet.
“Ik ben goed in vrije trappen”, “ik ben goed in rekenen”, “ik ben goed in Frans”. “Ik kan niet goed passen,” “ik kan geen grammatica”, “ik kan niet tekenen.”
Alle zes de bovenstaande quotes zijn voorbeelden van de dialoog die mensen vaak hebben met zichzelf. Ze laten voor een deel ook zien of iemand handelt vanuit de gedachte van een “Fixed Mindset” of een “Growth Mindset.”
Door de tijd waarin we leven en door de “gedwongen” digitalisering van thuiswerken en online-onderwijs brengen we veel meer tijd door met onze laptops, smartphones, PlayStations en Netflix dan eerder. Je zou kunnen zeggen dat, waar al de tech om ons heen bedoeld is om ons te helpen, we nu gegijzeld worden door diezelfde tech. Hoe werkt die gijzeling en hoe bevrijden we onszelf?
Voor sommige scholen in het VO of MBO beginnen morgen de eerste lessen voor niet examenleerlingen op school. Een tijdje geleden schreef ik over de aanbevelingen van Prof. Peter Fonagy van het Anna Freud National Centre for Children and Families Hier nog even de belangrijkste tips voor ouders en docenten: Aanbevelingen Fonagy voor de overheid […]
To Kiss or not to Kiss, that is the question. Ad.nl stelde mij deze altijd gevoelige vraag over verplichte kusjes en knuffel voor opa en oma. Hier het artikel van journaliste Vivienne Groenewoud Bijna elke ouder kent de situatie wel: je komt opdagen voor een verjaardag of andere familiebijeenkomst met je kinderen en de tantes, ooms en […]
Ik zie het niet meer zitten, ik kan mijn kop er niet bij houden.” “Ik voel me net een zombie door de onlinelessen, ik ben leeggezogen.” “Waarom kan ik niet gewoon de dingen doen zoals vroeger? Hoelang duurt het nog?” Drie quotes van jongeren die door de schoolsluiting al meer dan twee maanden geen voet in […]
Jongeren hebben al 2 maanden geen voet meer in hun middelbare school hebben gezet, hun klasgenoten hebben gezien, hun docenten, andere vrienden en vriendinnen.
